Φωτιά.

Η χώρα μας ασχολείται με το θέμα μόνο και μόνο για να μη γίνει ρεζίλι και πληγεί ο τουρισμός.

Ο πατέρας χάνει το παιδί του, αλλά αποφασίζει να χαρίσει τα όργανά του.  Και μάλιστα σε Έλληνες.

Μένουμε μαλάκες!

Κλάμα, λυγμός, οδυρμός.  Πώς έγινε αυτό;  Πώς το κάναμε εμείς αυτό;  Εδώ στο Greece δεν γίνονται αυτά.  Εδώ στο Mykonos είμαστε όλοι καλοί και φροντίζουμε να είναι και οι επισκέπτες.  Δεν θα επιτρέψουμε να μεταφερθούν εδώ πρακτικές μεγαλουπόλεων, λέει ο δήμαρχος.  Να φτιάξουμε ιδιωτική αστυνομία, λέει ο υπουργός.

Είμαστε μαλάκες!

Πράγματα και καταστάσεις που όλοι γνωρίζουμε, όταν έρθουν στο φως τα αρνούμαστε.  Βάζουμε το κεφάλι μέσα στο χώμα σαν στρουθοκάμηλοι και ρίχνουμε κατάρες στους πάντες και τα πάντα.

Εμείς είμαστε υπεύθυνοι και γι’ αυτό το θάνατο.  Εμείς που βλέπουμε τέτοιες συμπεριφορές από μαγαζιά και αντί να τους το κλείσουμε το μπουρδέλο, συνεχίζουμε να πηγαίνουμε - όχι, δεν το ‘γραψα καλά… συνεχίζουμε να παρακαλάμε τον φουσκωτό που είναι στην πόρτα να μας αφήσει να μπούμε κι εμείς λίγο.  Εμείς που δεχόμαστε τέτοια ευχολόγια από κάθε ανευθυνουπεύθυνο κάθε φορά που γίνεται τέτοια μαλακία - το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο / μηδενική ανοχή / κλπ.

Ποια μηδενική ανοχή;

Οι 3 από τους 4 είναι ήδη έξω!  Κι ο τέταρτος κάτι μου λέει ότι μόλις κοπάσει λίγο ο θόρυβος και στραφούν αλλού οι κάμερες θα βγει κι αυτός να …δουλέψει και πάλι.

Όχι, δεν ζητάω αίμα.  Όχι, δεν θέλω να βρω εξιλαστήρια θύματα ή να κάνω τον δικαστή από τον καναπέ του σπιτιού μου.  Απλά διαπιστώνω, ότι κάτι δεν πάει καλά.  Όπως το διαπίστωσε και ο Πατέρας του Παιδιού που σκοτώθηκε.

Live your Myth in Greece!

Υ.Γ. Σκεφθείτε το θύμα να μην ήταν τουρίστας, αλλά μετανάστης…

Τέλος πάντων, κάποιους ψηφίζουμε και αυτοί οι κάποιοι μας αντιπροσωπεύουν και ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ και ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να ομιλούν!  Γιατί τους ψηφίσαμε για να μας εκπροσωπούν.  Είναι εκλεγμένοι από εμάς.  Και όποιος του κυνηγήσει γιατί δεν του αρέσανε οι δηλώσεις τους είναι σα να τα βάζει με εμάς. 

Δε με νοιάζει ποιος είναι ο πολιτικός που μιλάει για τα κακώς κείμενα και με ποιους τα βάζει.  Με νοιάζει όμως ότι αυτός ο πολιτικός έχει ΕΚΛΕΓΕΙ και ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ κάποιους από εμάς.  Και δεν δικαιούται κανένας επιχειρηματίας ή δημοσιογράφος ή οτιδήποτε τέλος πάντων να προσπαθεί να τον φοβήσει και να τον εξοντώσει με μηνύσεις και τεράστιες οικονομικές απαιτήσεις!  Γιατί είναι σαν να προσπαθεί να φοβήσει και να εξοντώσει όλους αυτούς που τον ψηφίσανε αυτόν και το κόμμα του - για να μιλάει, όχι για να το βουλώνει απ’ τον φόβο του. 

Κι επειδή εμένα το μόνο όπλο μου είναι τα ελάχιστα ευρώ μου, αποφάσισα να κάνω μόνος μου μποϋκοτάζ στα προϊόντα των εταιρειών κάθε αλαζόνα επιχειρηματία που θέλει να γίνει αφεντικό στη χώρα μου. 

Μαύρο.  Μαύρο στο Μαυρογιαλούρο! 

Μόνο που αυτή τη φορά (περιέργως) ο Μαυρογιαλούρος δεν είναι πολιτικός… 

Γελοίοι, απατεώνες, παλιάνθρωποι, που παίζουν με την υγεία των αθλητών, την υπόληψή μας ως έθνος αλλά και τα ιδεώδη του αθλητισμού!  Συμφωνώ.  Είναι.  Μιλάω για τους υπεύθυνους του ντοπαρίσματος ολόκληρης της εθνικής μας ομάδας άρσης βαρών, αλλά και τους παλιότερους όμοιους τους (ονόματα δε λέμε, υπολείψεις δε θίγουμε).

Εμείς όμως τι είμαστε;  Εμείς που βλέπουμε σε κάθε Ολυμπιακούς και κάθε Παγκόσμιο τα μετάλλια να πέφτουν βροχή, που μας πιάνει αυτή η Εθνική Υπερηφάνεια, που το ψυλλιαζόμαστε ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι κάτι παίζει σε χημεία και απλά κλείνουμε πονηρά το μάτι ο ένας στον άλλο…  κι όταν αποκαλύπτεται η αλήθεια “πέφτουμε από τα σύννεφα”!
“Άκουσες για τον τάδε;  Τον πιάσανε να κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών!”
“Α, τον &%$#!  Μας ντρόπιασε, μας ξεφτίλισε!”

Παίζουν κι οι άλλοι, που όταν πιάνουν κάνα ξένο αθλητή τον κατακεραυνώνουν και όταν ακούνε για έλληνα ντοπαρισμένο του δίνουν άφεση αμαρτιών γιατί “όλοι το κάνουν”!

Γελοίοι, απατεώνες, υποκριτές…  Δεν πάει αλλού αυτό.  Στον καθρέφτη το λέω…

‘Εχουμε και λέμε λοιπόν…

Για καλοκαιρινό ταξιδάκι στα ελληνικά νησιά κάντε ένα κλικ στο Greek Islands για να δείτε ψαγμένες πληροφορίες για μέρη, αξιοθέατα, παραλίες, δρομολόγια πλοίων και αεροπορικά εισιτήρια και τα λοιπά… Έχει ακόμα και ξενοδοχεία και άλλα, αλλά μέσα από τα γνωστά site για κρατήσεις ξενοδοχείων…

Για φθηνότερες διακοπές μπορείτε να τσεκάρετε τα Ενοικιαζόμενα Δωμάτια.  Δεν είναι αλήθεια πολλά τα ιστόπεδα που δίνουν τη δυνατότητα να βρεις απλά δωμάτια και όχι ξενοδοχεία online.  Εναλλακτικά μπορείτε να κάνετε μέσα από ένα καινούριο site, άμεση σύγκριση τιμών για όλα τα ξενοδοχεία και σε κάθε προορισμό, σε 30 συστήματα κρατήσεων ταυτόχρονα.

Όσο για ξενοδοχείο στην Αθήνα που λέει, επισκεφθείτε το Ο&Β Athens Hotel, ένα ξενοδοχείο που κάνει πραγματικά τη διαφορά στις προτάσεις διαμονείς στην πρωτεύουσα.

Για γενικότερες πληροφορίες για την Αθήνα ρίξτε μια ματιά στο Travel to Athens.  Είναι βέβαια μόνο στα αγγλικά, αλλά μάλλον για τους περισσότερους αυτό δεν είναι πρόβλημα…

Αυτά.  Λίγα και καλά.  Σε κάνα χρόνο παίζει να γράψω και κανά άλλο ακόμα υπέρ…

Παρακολουθούσα στις ειδήσεις της κρατικής τηλεόρασης ένα ρεπορτάζ για τις απαγορεύσεις καπνίσματος στις διάφορες χώρες και σκεφτόμουνα ότι όπου να’ ναι θα προκύψει κι εδώ κάνα νέο απαγορευτικό νομοσχέδιο.   Και θα καταλήξει κι αυτό στα σκουπίδια, όπως τόσα άλλα.  Γιατί εδώ είναι Ελλάδα, δεν είναι παίξε γέλασε…

Εμείς δεν είμαστε σαν τους βλάκες τους Ευρωπαίους, ούτε σαν τους χαζούς τους Τούρκους που δεχθήκανε τέτοιους νόμους και απαγορεύουν στα καφενεία και τα εστιατόρια το κάπνισμα.  Εμείς είμαστε ανυπότακτοι Γαλάτες.  Εμείς είμαστε ανυπέρβλητοι μαλάκες.
Εμείς την ανυπακοή μας ξέρουμε να τη δείχνουμε στο να καπνίζουμε δίπλα στον άλλον που τρώει και στο να περνάμε με κόκκινο το φανάρι…  Όχι σ’ αυτόν που μας καταντάει να δουλεύουμε για 600 ευρώ το μήνα, ούτε σ’ εκείνον που μας τρώει τα λεφτά…

Εδώ και λίγο καιρό ακούω για άτομα που κάποια στιγμή συνάντησα στη ζωή μου πως πεθάνανε από καρκίνο κι ότι αιτία ήταν το τσιγάρο. Και φρικάρω στην ιδέα ότι τα ίδια τα ακούνε και οι φίλοι μου κι αντί να το κόψουν το ρημάδι συνεχίζουν να καπνίζουν σαν φουγάρα!  Και φρικάρω ακόμα πιο πολύ όταν σκέφτομαι ότι κι εγώ για να μην τους την σπάσω τους αφήνω να καπνίζουν στο σπίτι μου και μάλιστα στο δωμάτιο που κοιμάμαι.

Όχι, δε ζητάω ν’ αρχίσουμε κι εδώ το κυνήγι μαγισσών που παίζει στο εξωτερικό.  Άλλωστε εδώ ο μόνος που παίζει να την πληρώσει είναι κάνας κακομοίρης καταστηματάρχης που θα φάει το πρόστιμο γιατί κάπνιζε ο ελληνάρας πελάτης του στο τραπέζι των μη καπνιστών.  Το θέμα είναι να αλλάξουμε μυαλά και ν’ αρχίσουμε να σεβόμαστε πρώτα τον εαυτό μας και μετά τους γύρω μας.

Δε θέλω να μπώ στην ουσία του θέματος γιατί είναι μεγάλο και δεν αναλύεται έτσι απλά σε ένα blog.  Άλλωστε πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε σημαντικό μερίδιο ευθύνης για το ό,τι έγινε με το Σκοπιανό…

Από το ότι ακολουθούσαμε το ακροδεξιό παπαδαριό και φωνάζαμε Macedonia is Greek κι οι ξένοι καταλάβαιναν ότι θέλαμε να καταλάβουμε τα Σκόπια μέχρι το ότι τόσα χρόνια μετά είμαστε κολλημένοι στις αρχικές μας θέσεις που δε βγάζουν πουθενά…

Αλλά το πιο σημαντικό λάθος μας σε ότι έχει να κάνει με το Μακεδονικό είναι το ότι ανεχόμαστε τις κυβερνήσεις που μας κοροϊδεύουν ή μάλλον, δεχόμαστε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας…

Όχι στο όνομα Μακεδονία λένε πολιτικοί, όχι στην αρπαγή της Ιστορίας μας και άλλες μαλ$%ίες, για να τα ακούμε εμείς και να τους ψηφίζουμε και να λέμε ότι Αυτοί Ναι, είναι άνθρωποι που δεν ξεπουλάνε την πατρίδα! 

Και βέβαια σε όλο τον κόσμο τα Σκόπια τα λένε Μακεδονία (όχι FYROM, όχι ΠΓΔΜ, όχι Σλαβομακεδονία, όχι Νέα Μακεδονία, όχι Βόρεια Μακεδονία), απλά Μακεδονία!  Κι εμείς είμαστε οι μόνοι που τα αποκαλούμε ΠΓΔΜ, FYROM και Σκόπια!  Σωστά; 

Αμ, δε…  Ούτε εμείς τα αποκαλούμε έτσι, κι εμείς Μακεδονία τα λέμε, αλλά δεν μας το λέμε για να μην μουτζώσουμε τα μούτρα μας…  Ρίξτε μια ματιά στις παρακάτω διαφημίσεις…

έξυπνη, ε;  και στην επόμενη…

Μακεδόνια!

Το σηματάκι της κινητής, σας θύμισε κάτι; Σωστά, Cosmofon όπως λέμε… Cosmote Group.  Όπως λέμε εταιρεία που ανήκει στο ελληνικό δημόσιο, στο ελληνικό κράτος!

Γιατί όταν πρόκειται για λεφτά, όλα ξεπουλιούνται ;) !

Ας σταματήσουμε λοιπόν να τα ρίχνουμε όλα στους άλλους κι ας αντικρύσουμε την πραγματικότητα.  Ας σταματήσουμε τις εθνικιστικές κραυγές κι ας δεχτούμε τη πιο βολική λύση.

Στο κάτω κάτω, τα Σκόπια δεν βρίσκονται στο Βόρειο Πόλο… αλλιώς λέγεται η περιοχή που βρίσκονται και έτσι τα λέγαμε κι εμείς μέχρι τη δεκαετία του ’80 (τουλάχιστον στο βιβλίο γεωγραφίας της Ε’ Δημοτικού εκείνης της εποχής).

Δεχόμαστε επίθεση!  Τρομοκράτες επιβουλεύονται την εθνική μας συνοχή και ασφάλεια! Οι άθεοι μας ζηλεύουν που είμαστε πιστοί.  Οι βάρβαροι μας εχθρεύονται που είμαστε πολιτισμένοι!  Οι άσχημοι μας ματιάζουν που είμαστε ωραίοι!  Οι ευνούχοι μας μισούν που είμαστε που$!#*άδες!

Αυτοί φταίνε για τις φωτιές!  Αυτοί και κανείς άλλος.

Δεν φταίνε οι κυβερνήσεις των τελευταίων πενήντα ετών που σε χιλιάδες στρέμματα πυκνής βλάστησης δεν έχουν φτιάξει ούτε ένα χιλιόμετρο αντιπυρικής ζώνης!  Ούτε που δεν υπάρχουν δρόμοι για να φτάσουν γρήγορα οι πυροσβεστικές δυνάμεις ή να διαφύγουν ασφαλέστερα οι κάτοικοι των χωριών.

Δεν φταίει η ευκολία με την οποία μετατρέπουμε περιοχές χαρακτηρισμένες ως δασικές σε οικόπεδα.  Δεν φταίει η ανοησία που μας βαράει και η εγληματική χαλαρότητα με την οποία πάμε και κάνουμε μπάρμπεκιου στο δάσος.

Δεν φταίει το ότι κάθονται γυναίκες και παιδιά στα χωριά που πλησιάζει η φωτιά και δεν αποφασίζουν να φύγουν παρά όταν είναι ήδη πολύ αργά.  Δεν φταίει που δεν υπάρχει οργανωμένο σχέδιο απομάκρυνσης των κατοίκων από τα χωριά αυτά ή απεγκλωβισμού τους.

Δεν φταίει που άτομα σε χωριά εκατό κατοίκων ξεχνιούνται από τους συγχωριανούς τους.

Δεν φταίει το ότι επίδοξοι σταρ παίρνουν τηλέφωνα στα κανάλια για να δηλώσουν ότι είναι εγκλωβισμένοι και όταν τα σωστικά συνεργεία σπεύδουν τους βλέπουν μια χαρά ασφαλείς.

Δεν φταίει που δεν έχουμε αρκετά σωστικά μέσα.  Δεν φταίει που πάρα πολλοί νέοι πυροσβέστες δεν ξέρουν που πάνε τα πέντε με τα δέκα, γιατί απλά μπήκαν με μέσο για να βρουν μια θέση στο δημόσιο.

Πρόκειται περί Ασύμμετρης Απειλής!

Αλήθεια, τι να σώσεις και πώς όταν οι φλόγες μπροστά σου έχουν φτάσει τα έξι και τα δέκα μέτρα;  Τι να σωθεί αν δεν έχεις κάνει έστω έναν υποτυπώδη σχεδιασμό και δεν έχεις τα απαιτούμενα μέσα;  Το μόνο που σου μένει είναι να τρέξεις να σωθείς.  Και να ψάξεις να βρεις δικαιολογίες…

Μας βάλουν με αληθινά πυρά!  Οι τρομοκράτες!  Οι κακοί!  Οι εχθροί του Έθνους!  Και της Ελευθεροτυπίας!  Και της Καθημερινής!

Ασύμμετρη Μαλακία!

Την έχετε δει τη διαφήμιση που η γκόμενα λέει με νόημα στον τύπο “πάω μέσα, θα ‘ρθεις;” κι εκείνος απαντάει, “άσε, τώρα μπήκα στα ΚΕΠ!”;  Απαράδεκτη δεν είναι;  Πρέπει δηλαδή να το φωνάζουν ότι τους διαφημιστές για τις διαφημίσεις του δημοσίου τους επιλέγουν με μέσον;  Άσε που το πρώτο πράγμα που σου ‘ρχεται στο μυαλό όταν την βλέπεις είναι “σκέψου πόσο δύσκολο είναι να ξεμπερδευτείς με το δημόσιο”!

Τες πα, δεν θέλω να μιλήσω για τη διαφήμιση, αλλά για την ουσία των ΚΕΠ.
Βασικά, θέλω να βροντοφωνάξω πόσο θετικό βήμα είναι και πόσο ενθουσιασμένος είμαι από την απίστευτη λειτουργία τους!  Πόσο έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας από τότε που μπηκαν στη ζωή μας!

Πριν κάποια χρόνια, εγώ που είμαι από χωριό και σπούδαζα μακριά από τον τόπο μου, για οποιοδήποτε κρατικό έγγραφο που χρειαζόμουνα ακολουθούσα την εξής διαδικασία:  Έπαιρνα τηλέφωνο την μάνα μου, της ζητούσα το χαρτί που ήθελα κι εκείνη πήγαινε στην αρμόδια υπηρεσία, έβρισκε τον αρμόδιο υπάλληλο και έλεγε “Κυρά Κατερίνα θα μου δώσεις μια βεβαίωση απόδοσης ΑΦΜ του γυιού μου;”.  Η κυρά Κατερίνα που την ήξερε χρόνια τη μάνα μου δεν έμπαινε σε διαδικασίες του στυλ “πρέπει να ρθει ο ίδιος να κάνει αίτηση, κλπ”, έβγαζε κατευθείαν το έντυπο, το ‘παιρνε η μάνα μου και μου το ‘στελνε!

Τώρα όμως με τα ΚΕΠ!…

Ως γνωστός ιντερνετάκιας έχω ανοίξει εδώ και καιρό λογαριασμό χρήστη του διαδικτυακού τόπου των ΚΕΠ ώστε να μπορώ να εκμεταλλευτώ τις online υπηρεσίες που παρέχουν.  Πρόσφατα μου ζήτησαν από έναν ασφαλιστικό φορέα αντίγραφο βεβαίωσης απόδοσης ΑΦΜ και επειδή δουλεύω μακριά από την εφορία μου έπρεπε να βρω τρόπο να την παραλάβω.  “Παιχνιδάκι”, λέω.  Μπαίνω στο kep.gov.gr για να κάνω την αίτηση.  Μετά από λίγο ψάξιμο βλέπω ότι δεν μπορείς να κάνεις την αίτηση από το site αλλά μπορείς από το ΚΕΠ της περιοχής σου. 

Πάω 18.45′ στο ΚΕΠ της Ακαδημίας.  Μέσα στο ΚΕΠ γίνεται πανικός ενώ ένας τσοσμπά της δημοτικής αστυνομίας έχει κλείσει την είσοδο και σε ρωτάει τι θες.  “Τι θες;”, με ρωτάει.  “Βεβαίωση ΑΦΜ” του απαντάω.  “Αύριο” μου λέει, “έχει πολλή δουλειά σήμερα!”.  “Μα” του κάνω άναυδος, “τι ώρα κλείνει;”.  “Στις οκτώ, αλλά έχει πολλή δουλειά”.  Τον κοιτάω σαν χαζός.  “Έχει αλλού ΚΕΠ, εδώ κοντά;” τον ρωτάω.  “Στο Σύνταγμα”, μου λέει και τραβάει μια τζούρα από τον φραπέ του.

Αρχίζω να ανηφορίζω την Ακαδημίας και σκέφτομαι το σλόγκαν: “ΚΕΠ μπήκες;”.  Πώς να μπω αφού είχε κλείσει την είσοδο ο μπάτσος!

Φτάνω στο Σύνταγμα και περνάω πανηγυρίζοντας σχεδόν την είσοδο.  Κι εκεί πανικός.  “Τι θέλετε;”, με ρωτάει μια κοπέλα.  “Αντίγραφο απόδοσης ΑΦΜ”, της λέω.  “Δε γίνεται”, μου λέει, “μόνο φορολογική ενημερώτητα μπορούμε να δώσουμε”.  “Μα” επαναλαμβάνω την κλασική μου ατάκα.  “Δε γίνεται”, επαναλαμβάνει, “δεν μας το έχουν ενεργοποιήσει στο σύστημα”.

Βγήκα από το ΚΕΠ Συντάγματος και πήρα τηλέφωνο τη μάνα μου:  “Έλα μάνα, θα πας στην κυρά Κατερίνα να σου δώσει μια βεβαίωση απόδοσης ΑΦΜ;”!  Μετά από δύο μέρες, το έγγραφο ήταν στα χέρια μου…