Περί …”ΚΕΠ μπήκες;”
Την έχετε δει τη διαφήμιση που η γκόμενα λέει με νόημα στον τύπο “πάω μέσα, θα ‘ρθεις;” κι εκείνος απαντάει, “άσε, τώρα μπήκα στα ΚΕΠ!”; Απαράδεκτη δεν είναι; Πρέπει δηλαδή να το φωνάζουν ότι τους διαφημιστές για τις διαφημίσεις του δημοσίου τους επιλέγουν με μέσον; Άσε που το πρώτο πράγμα που σου ‘ρχεται στο μυαλό όταν την βλέπεις είναι “σκέψου πόσο δύσκολο είναι να ξεμπερδευτείς με το δημόσιο”!
Τες πα, δεν θέλω να μιλήσω για τη διαφήμιση, αλλά για την ουσία των ΚΕΠ.
Βασικά, θέλω να βροντοφωνάξω πόσο θετικό βήμα είναι και πόσο ενθουσιασμένος είμαι από την απίστευτη λειτουργία τους! Πόσο έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας από τότε που μπηκαν στη ζωή μας!
Πριν κάποια χρόνια, εγώ που είμαι από χωριό και σπούδαζα μακριά από τον τόπο μου, για οποιοδήποτε κρατικό έγγραφο που χρειαζόμουνα ακολουθούσα την εξής διαδικασία: Έπαιρνα τηλέφωνο την μάνα μου, της ζητούσα το χαρτί που ήθελα κι εκείνη πήγαινε στην αρμόδια υπηρεσία, έβρισκε τον αρμόδιο υπάλληλο και έλεγε “Κυρά Κατερίνα θα μου δώσεις μια βεβαίωση απόδοσης ΑΦΜ του γυιού μου;”. Η κυρά Κατερίνα που την ήξερε χρόνια τη μάνα μου δεν έμπαινε σε διαδικασίες του στυλ “πρέπει να ρθει ο ίδιος να κάνει αίτηση, κλπ”, έβγαζε κατευθείαν το έντυπο, το ‘παιρνε η μάνα μου και μου το ‘στελνε!
Τώρα όμως με τα ΚΕΠ!…
Ως γνωστός ιντερνετάκιας έχω ανοίξει εδώ και καιρό λογαριασμό χρήστη του διαδικτυακού τόπου των ΚΕΠ ώστε να μπορώ να εκμεταλλευτώ τις online υπηρεσίες που παρέχουν. Πρόσφατα μου ζήτησαν από έναν ασφαλιστικό φορέα αντίγραφο βεβαίωσης απόδοσης ΑΦΜ και επειδή δουλεύω μακριά από την εφορία μου έπρεπε να βρω τρόπο να την παραλάβω. “Παιχνιδάκι”, λέω. Μπαίνω στο kep.gov.gr για να κάνω την αίτηση. Μετά από λίγο ψάξιμο βλέπω ότι δεν μπορείς να κάνεις την αίτηση από το site αλλά μπορείς από το ΚΕΠ της περιοχής σου.
Πάω 18.45′ στο ΚΕΠ της Ακαδημίας. Μέσα στο ΚΕΠ γίνεται πανικός ενώ ένας τσοσμπά της δημοτικής αστυνομίας έχει κλείσει την είσοδο και σε ρωτάει τι θες. “Τι θες;”, με ρωτάει. “Βεβαίωση ΑΦΜ” του απαντάω. “Αύριο” μου λέει, “έχει πολλή δουλειά σήμερα!”. “Μα” του κάνω άναυδος, “τι ώρα κλείνει;”. “Στις οκτώ, αλλά έχει πολλή δουλειά”. Τον κοιτάω σαν χαζός. “Έχει αλλού ΚΕΠ, εδώ κοντά;” τον ρωτάω. “Στο Σύνταγμα”, μου λέει και τραβάει μια τζούρα από τον φραπέ του.
Αρχίζω να ανηφορίζω την Ακαδημίας και σκέφτομαι το σλόγκαν: “ΚΕΠ μπήκες;”. Πώς να μπω αφού είχε κλείσει την είσοδο ο μπάτσος!
Φτάνω στο Σύνταγμα και περνάω πανηγυρίζοντας σχεδόν την είσοδο. Κι εκεί πανικός. “Τι θέλετε;”, με ρωτάει μια κοπέλα. “Αντίγραφο απόδοσης ΑΦΜ”, της λέω. “Δε γίνεται”, μου λέει, “μόνο φορολογική ενημερώτητα μπορούμε να δώσουμε”. “Μα” επαναλαμβάνω την κλασική μου ατάκα. “Δε γίνεται”, επαναλαμβάνει, “δεν μας το έχουν ενεργοποιήσει στο σύστημα”.
Βγήκα από το ΚΕΠ Συντάγματος και πήρα τηλέφωνο τη μάνα μου: “Έλα μάνα, θα πας στην κυρά Κατερίνα να σου δώσει μια βεβαίωση απόδοσης ΑΦΜ;”! Μετά από δύο μέρες, το έγγραφο ήταν στα χέρια μου…
Δεχομαι ως αληθινο αυτο που εζησες. Αλλα εξηγησε μου σε παρακαλω. Αφου γραφεις οτι δεν εγινε τελικα η δουλεια σου, πως εξηγεις να γινεται ‘πανικος’ οπως λες; Λες ολοι αυτοι οι πολιτες να πηγαιναν πρωτη φορα στο κεπ; Ειναι δυνατον να μην εξυπηρετειται καποιος απο καπου και να ξαναπηγαινει, ειδικα οταν εχει την επιλογη να παει κατευθειαν στην αρμοδια υπηρεσια η οποια διεκπεραιωνει τελικα το αιτημα του; Μηπως νομιζεις οτι εισαι ο μοναδικος που εχεις μια ‘κυρια Κατερινα’; Εννοειται πως οχι. Απλα οι πολιτες επιλεγουν τα κεπ ακριβως γι αυτον τον λογο. Επειδη εξυπηρετουνται κι ας γινεται ‘πανικος’. Δεν νομιζω οτι κρινεται ενα ατομο, ενας θεσμος, ενα οτιδηποτε, απο μια φορα, ουτε απο μεμονωμενες περιπτωσεις. Ειμαι σιγουρη οτι ουτε εσυ θα ηθελες να σε κρινουν ετσι. Απο μια φορα. Ειναι καλο να βλεπουμε και την αλλη πλευρα παντα,να λεμε ‘και του στραβου το δικιο’, αλλα με λιγη διακριση και διαθεση διορθωσης, οχι κατακρισης. Ισως να το καταλαβες,αν οχι ομως, σου λεω οτι εργαζομαι στα κεπ απο το 2001. Εργαστηκα στα ‘μεγαλα-μεσαια-μικρα’ και εργαζομαι ακομη.Οπως παντου,ετσι και στα κεπ γινονται διαφορα ‘στραβα’. Ας σχολιασουμε περισσοτερο -αφου αυτο θελουμε- τα θετικα μιας καταστασης.Μου θυμιζεις κατι που διαβασα: Αυριο θα εχουμε 20% πιθανοτητα βροχης λενε οι μετεωρολοι, ενω θα μπορουσαν καλλιστα να πουν οτι υπαρχει 80% πιθανοτητα η αυριανη μερα να ειναι μια ηλιολουστη και υπεροχη μερα.Τι λες; Δεν ειναι πιο ‘χαρουμενο’; Και φυσικα ειναι περα για περα αληθινο.Ο τροπος σκεψης του μετεωρολογου ευθυνεται. Μηπως να το σκεφτοσουν λιγο; Εξ αλλου οι στατιστικες των κεπ ειναι ολοκαθαρες και μιλουν για 95% ευχαριστημενους πολιτες. Ευχαριστω.
Το να θες να υπερασπιστείς τη δουλειά σου και την υπηρεσία σου είναι καλό και θεμιτό.
Δυστυχώς όμως, από την πλευρά του πολίτη που θέλει να εξυπηρετηθεί και δεν τα καταφέρνει ή ταλαιπωρείται, δεν υπάρχει η ίδια αισιοδοξία και η ίδια “θετική” οπτική. (το ότι κάπου έχει πολύ κόσμο και πανικό δε σημαίνει ότι εξυπηρετείται ο κόσμος, μπορεί απλά να έχει λίγο προσωπικό σε σχέση με τους πολίτες - ή το ότι τα πράγματα είναι καλύτερα στα ΚΕΠ από ότι στις άλλες, ανοργάνωτες υπηρεσίες, δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να γκρινιάζουμε για τα ΚΕΠ)
Όσο για τις στατιστικές του 95%, αυτές, ξέρουμε όλοι μας ότι είναι εύκολο να βγάλουν το αποτέλεσμα που θέλει ο ερωτών… Άλλο να ρωτήσεις γενικά “είσαστε ικανοποιημένος; Ναι/Όχι”, άλλο να ρωτήσεις “πείτε μας από το 1 έως το 5 το βαθμό ικανοποίησής σας” και άλλο να ρωτήσεις “είστε πιο ικανοποιημένος από τα ΚΕΠ σε σχέση με τις άλλες υπηρεσίες;”.
Και το θέμα μου δεν είναι τα ΚΕΠ ως ΚΕΠ (γιατί στο κάτω κάτω τα ΚΕΠ έχουν όντως βελτιώσει κάπως την κατάσταση), αλλά το κράτος ως σύνολο υπηρεσιών και οργάνωσης. Το ότι βγάζει κάθε υπευθυνοανεύθυνος μια απόφαση, ή μια οδηγία, ή μια διαδικασία (ή όπως αλλιώς τις λένε) και δεν τον ενδιαφέρει αν αυτό που σχεδίασε στο χαρτί θα υλοποιηθεί στην πράξη.