Περί στρατού… (α)
Ο Γιώργος Χ. γεννήθηκε σε μια μικρή γωνιά της Ελλάδας.
Από μικρός τα πήγαινε πολύ καλά με τα γράμματα, αλλά όχι και τόσο καλά με τις ανθρώπινες σχέσεις. Ήταν ντροπαλός και κάπως πιο αδύναμος χαρακτήρας. Όταν παίζανε ξύλο στο σχολείο ήταν μονίμως το παιδί που τις έτρωγε και τα υπόλοιπα παιδιά τον κοροϊδεύανε.
Μεγάλωσε όμως κι άρχισε να ανοίγεται. Διάβαζε χρόνια για να περάσει σε καλή σχολή και τα κατάφερε.
Με τις παρέες που έκανε στο Πανεπιστήμιο άρχισε να ανοίγεται.
Στα 25 του προσλήφθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες της χώρας.
Στα 30 του παντρεύτηκε την Κατερίνα. Μέσα σε 5 χρόνια απέκτησαν 3 παιδιά.
Στα 40 του ήταν διευθυντής της εταιρίας στην οποία εργαζόταν τα τελευταία 15 χρόνια και στα 50 του κατάφερε να την κάνει έναν από τους κυρίαρχους του κλάδου της στην Ευρώπη, δίνοντας δουλειά σε δεκάδες οικογένειες.
Στα 60 του πάντρεψε την κόρη του που του έκανε 2 εγγόνια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι.
Στα 65 του βγήκε στη σύνταξη και με την Κατερίνα αποσύρθηκανε στη μικρή γωνιά της Ελλάδας που είχε γεννηθεί.
Πέθανε ευτυχισμένος στα 85 του, έχοντας ζήσει μια γεμάτη ζωή. Ευτυχισμένος.
Μοιάζει κάπως σαν Αμέρικαν Ντριμ, ε; Καλό θα ‘ταν για παραμύθι. Παραμύθι είναι. Γιατί στην Ελλάδα του 2007 η ιστορία μας κόπηκε κάπου λίγο πριν τα 25, πριν προσληφθεί στη δουλειά. Όχι ο Γιώργος Χ. γιατί ο χαρακτήρας του παραμυθιού μας αυτού είναι φανταστικός. Η ιστορία πέντε (μέσα σε διάστημα μικρότερο από 3 μήνες) όμως παιδιών, που θα μπορούσε να είναι αληθινή και να έχει μια εξέλιξη όπως εκείνη του παραμυθιού μας, όντως κόπηκε κάπου εκεί στην αρχή της 3ης δεκαετίας της ζωής τους, το 2007.
Διαβάστε παρακάτω:
Στρατιώτες που θα μπορούσαν να στελεχώσουν δύο διμοιρίες έχουν αυτοκτονήσει τα τελευταία 10 χρόνια, σύμφωνα με έρευνα του ΣΚΑΪ.
Τελευταίο περιστατικό αυτόχειρας στρατιώτης που υπηρετούσε σε μονάδα της Κω τραυματίστηκε θανάσιμα την Κυριακή ενώ εκτελούσε καθήκοντα σκοπού.
Σύμφωνα με τις ενδείξεις ο 24χρονος στρατιώτης έβαλε μόνος του τέλος στη ζωή του.
Από τις αρχές του έτους έως σήμερα είναι η πέμπτη αυτοκτονία που σημειώνεται στο στρατό (4 οπλίτες και 1 στέλεχος).
Από το 1998 μέχρι σήμερα έχουν σημειωθεί 75 κρούσματα αυτοχειρίας στο στρατό ξηράς. Οι 58 περιπτώσεις αφορούσαν οπλίτες. (οι υπόλοιπες αξιωματικούς κλπ).
Σύμφωνα με μελέτη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τα αποτελέσματα της οποίας ανακοινωθήκαν τον περασμένο Απρίλιο, ο αριθμός των αυτοκτονιών στις ένοπλες δυνάμεις είναι ο ίδιος με αυτόν των ανδρών σε αντίστοιχες ηλικίες στο γενικό πληθυσμό.
Η έρευνα αμφισβητείται από τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη, ο οποίος τονίζει ότι είναι τριπλάσια τα κρούσματα από αυτά που ανακοινώθηκαν.
Η υπερβολική εντατικοποίηση της στρατιωτικής θητείας λόγω των προβλημάτων επάνδρωσης και η απάνθρωπη συμπεριφορά στελεχών των ενόπλων δυνάμεων είναι από τους παράγοντες που συντελούν στις αυτοχειρίες, δήλωσε στο ΣΚΑΙ ο Νίκος Αργυρίου, εκπρόσωπος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευσίμων.
Οι αριθμοί δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα είπε και διευκρίνισε ότι ο μέσος όρος των αυτοκτονιών δεν προκύπτει από τα κρούσματα στο στρατό, όπου είναι έντονο το πρόβλημα, αλλά από το άθροισμα των κρουσμάτων και στο Πολεμικό ναυτικό και στην Πολεμική Αεροπορία.
Σε ό,τι αφορά τους παράγοντες ο κ. Αργυρίου είπε ότι εκτός από τα ψυχολογικά προβλήματα που επιτείνονται με την κατάταξη στο στρατό, είναι η απάνθρωπη συμπεριφορά στελεχών των ενόπλων δυνάμεων.
Πηγή άρθρου: skai.gr 19/03/2007
Δεν είναι όλοι ικανοί για να γίνουν πολεμιστές. Όπως δεν είναι όλοι ικανοί για να γίνουν γιατροί, χορευτές, καθηγητές ή οτιδήποτε άλλο, έτσι δεν μπορούν όλοι να γίνουν φαντάροι - να αντέξουν την στρατιωτική ζωή. Και δε σημαίνει ότι πρέπει να έχεις ψυχολογικά προβλήματα για να μην μπορείς να αντέξεις την αδικία και την πίεση του να σε ρήξουν στα σκατά (=ελληνικός στρατός).
Όντως στον πόλεμο δεν είναι λογικό ο ένας να πάει και ο άλλος όχι. Δε χρειάζεται όμως να περνάμε μια ολόκληρη χρονιά από τη ζωή μας - σε περίοδο ειρήνης) γλείφοντας καραβανάδες και μετρώντας τις αντοχές μας. Άλλωστε πέρα από τις πρώτες 40 μέρες εκπαίδευσης η υπόλοιπη θητεία υπάρχει απλά και μόνο για να συμπληρώνεται ο αριθμός φαντάρων που απαιτείται για να δικαιολογούνται τόσοι αξιωματικοί.
Δεν είναι ακόμη λογικό για μια χώρα να κλείνει ένα από τα πιο παραγωγικά της κομμάτια (νέοι άνδρες 18-28 ετών) για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα σε στρατόπεδα, να ασχολείται με μαλακίες.
Μειώστε επιτέλους τη θητεία και κάντε ποιο ανθρώπινες τις συνθήκες διαβίωσης και εκπαίδευσης.
Χάνουμε πολλά στον στρατό. Τουλάχιστον να μη χάνουμε και το υπόλοιπο της ζωής μας.
χρήσιμο link: omhroi.gr
