Περί Θρησκείας… (α)
Πήγα σήμερα το πρωί στην εκκλησία για να ανάψω ένα κερί.
Έπεσα πάνω στο κύρηγμα. Δεν μπορώ να πω, ωραία τα έλεγε.
Κι όσο από κόσμο… πανικός γινότανε. Στο χωριό μου δε γεμίζει τόσο ο ναός ούτε το Πάσχα. Αλλά στο χωριό μου δεν είμαστε ούτε το ένα χιλιοστό του πληθυσμού της Αθήνας.
Και ακούγανε όλοι με τόση προσοχή, τόση αφοσίωση, τόση ευλάβεια…
Δεν θέλω να το παίξω διδάσκαλος, ενάρετος, κριτής ή κάτι τέτοιο… καμία σχέση…
Απλά, αναρωτιώμουνα… Αν όλος αυτός ο κόσμος που ήταν εκεί - κι εγώ μαζί - κάναμε το ένα δέκατο από αυτό που υπαγορεύουν τα όσα είπε και δίδαξε ο Χριστός, δεν θα ήταν ο κόσμος μας Παράδεισος;
Μήπως πρέπει κάποτε να αφήσουμε τους τύπους και να κοιτάξουμε την ουσία; Να κάνουμε πράξη αυτά που - θεωρητικά έστω - πιστεύουμε;
Κοινοτυπίες λέω, ε;
Καλά τα λες…Αλλά να ήταν έτσι απλά τα πράγματα!!!Θα ήταν σαν αυτό που είχε πει ο γερο-”Κάρολος”. “Αν οι εκλογές έφερναν την αλλαγή θα ήταν παράνομες”.Δες το λίγο καλύτερα.Θεωρείς πως ο ρόλος της εκκλησίας και των Θρησκειών γενικότερα είναι να εφαρμόσουν το “λόγο του Θεού”;Μη κοιτάς μόνο το μικρόκοσμο του χωριού σου.Αν ήταν έτσι δεν θα είχαν κανένα λόγο ύπαρξης μέσα στο σύστημα αυτό οι διάφοροι Χριστόδουλοι,Πάπες και δεν ξέρω και γω ποιοί άλλοι.Και μη βιαστείς να πει ότι άλλο ο Χρηστός άλλο οι εκπρόσωποί του γιατί 2000 χρόνια η ιστορία χριστόδουλους έχει μόνο να καταγράψει, ενίοτε αφηνιασμένα πλήθη και πάντα κακόμοιρα.