Anti…

Από τότε που ήμουνα μικρό παιδί και πήγαινα δημοτικό θυμάμαι αυτήν την έρμη την παιδεία να δεινοπαθεί στα χέρια κάθε πολιτικού που τύχαινε να γίνει Υπουργός Παιδείας. Δε χρειαζόταν να αλλάξει κυβέρνηση για να αλλάξει τελείως η εθνική πολιτική για την παιδεία, αλλά κώλος στην καρέκλα του υπουργού και γινόμασταν πραγματικά κάθε φορά κώλος.

Τώρα που μεγάλωσα και πέρασα πλέον από όλα τα στάδια - ή σχεδόν όλα - του εκπαιδευτικού συστήματος μπορώ να πω ότι έχω μια πλήρη άποψη για το πως αυτό λειτουργεί. Αλλά δεν πρέπει να με νοιάζει πια, έτσι δεν είναι; Τελείωσα. Άρα δεν έχω λόγο να τα συζητάω… Κι όμως.

Λόγο και υποχρέωση έχουμε όλοι να τα συζητάμε. Γιατί μια κοινωνία χωρίς Παιδεία και Κοινωνική Περίθαλψη είναι καταδικασμένη. Είναι μηδέν.
Αλλά δεν έχουμε δικαίωμα να τα εκμηδενίζουμε όλα και ελαφρά τη καρδία να παίρνουμε θέση μην ακούγοντας την άλλη πλευρά.

Ένα σύστημα εκπαίδευσης που οι δάσκαλοι του Δημοτικού παίρνουν τα νέα βιβλία για να τα δουν και να τα διδάξουν στα παιδιά ένα μήνα αφού έχει ξεκινήσει η χρονιά, που τα περισσότερα Δημόσια Σχολεία έχουν ελλειπέστατες υποδομές, που στο Πανεπιστήμιο η καθηγήτρια μας έλεγε “πάρτε το Case Study και βγάλτε το μόνοι σας φωτοτυπία γιατί στο φωτοτυπικό του Πανεπιστημίου δε μου βγάζουν”, εννοείται ότι επιβάλλεται να αλλάξει. Αλλά όχι κάθε φορά και όχι με τόση προχειρότητα!

Η παιδεία χρειάζεται περισσότερα λεφτά. Λεφτά στα σχολεία και στα Πανεπιστήμια για καλύτερες υποδομές, λεφτά στους δασκάλους ώστε στα παιδιά μας να θέλουν να τους δώσουν τις βάσεις για τη μόρφωσή τους οι καλύτεροι κι όχι όποιοι λάχει, λεφτά σε καλό σχεδιασμό και ποιοτική ύλη. Λεφτά στους ανθρώπους για να παράγουν κάτι καλό.

Και οργάνωση με τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση. Δεν είναι δυνατόν να διοικεί τις σχολές ο καλύτερος ή απλά ο πιο δικτυωμένος καθηγητής. Από πού ως πού μπορεί ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τα χρόνια της ζωής του στην επιστήμη του να διοικήσει και να επιβληθεί σε άλλους; Δε λέω, να του δώσουν κάποια τιμητική θέση, αλλά τη διοίκηση και τον έλεγχο - οργανωτικά και πειθαρχικά ζητήματα - να τα κάνει άλλος. Δε γίνεται σε κάθε Πανεπιστήμιο να υπάρχουν περιπτώσεις καθηγητών που κόβουν για την πλάκα τους ή για να φτιάξουν όνομα “δύσκολου” καθηγητή και αυτό που φταίει για την ελληνική κοινωνία και τη διοίκηση του υπουργείου να είναι οι Αιώνιοι Φοιτητές που αυτοί δημιούργησαν και που στο κάτω κάτω δεν κοστίζουν τίποτα και σε κανέναν!

Ας φτιάξουμε αυτά, τα βασικά, πρώτα και ας μιλήσουμε μετά για μεταρρυθμίσεις περί διάρκειας σπουδών και ιδιωτικών πανεπιστημίων!