Anti...

Δεν θα γίνει τίποτα.  Δεν θα πάθει τίποτα.  Ούτε ένα μήνα φυλακή.  Το πολύ-πολύ 6 μήνες σε διαθεσιμότητα.

Φωτιά.

Τέσσερις μπράβοι χτυπάνε μέχρι θανάτου έναν Αυστραλό τουρίστα.

Η χώρα μας ασχολείται με το θέμα μόνο και μόνο για να μη γίνει ρεζίλι και πληγεί ο τουρισμός.

Ο πατέρας χάνει το παιδί του, αλλά αποφασίζει να χαρίσει τα όργανά του.  Και μάλιστα σε Έλληνες.

Μένουμε μαλάκες!

Κλάμα, λυγμός, οδυρμός.  Πώς έγινε αυτό;  Πώς το κάναμε εμείς αυτό;  Εδώ στο Greece δεν γίνονται αυτά.  Εδώ στο Mykonos είμαστε όλοι καλοί και φροντίζουμε να είναι και οι επισκέπτες.  Δεν θα επιτρέψουμε να μεταφερθούν εδώ πρακτικές μεγαλουπόλεων, λέει ο δήμαρχος.  Να φτιάξουμε ιδιωτική αστυνομία, λέει ο υπουργός.

Είμαστε μαλάκες!

Πράγματα και καταστάσεις που όλοι γνωρίζουμε, όταν έρθουν στο φως τα αρνούμαστε.  Βάζουμε το κεφάλι μέσα στο χώμα σαν στρουθοκάμηλοι και ρίχνουμε κατάρες στους πάντες και τα πάντα.

Εμείς είμαστε υπεύθυνοι και γι' αυτό το θάνατο.  Εμείς που βλέπουμε τέτοιες συμπεριφορές από μαγαζιά και αντί να τους το κλείσουμε το μπουρδέλο, συνεχίζουμε να πηγαίνουμε - όχι, δεν το 'γραψα καλά... συνεχίζουμε να παρακαλάμε τον φουσκωτό που είναι στην πόρτα να μας αφήσει να μπούμε κι εμείς λίγο.  Εμείς που δεχόμαστε τέτοια ευχολόγια από κάθε ανευθυνουπεύθυνο κάθε φορά που γίνεται τέτοια μαλακία - το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο / μηδενική ανοχή / κλπ.

Ποια μηδενική ανοχή;

Οι 3 από τους 4 είναι ήδη έξω!  Κι ο τέταρτος κάτι μου λέει ότι μόλις κοπάσει λίγο ο θόρυβος και στραφούν αλλού οι κάμερες θα βγει κι αυτός να ...δουλέψει και πάλι.

Όχι, δεν ζητάω αίμα.  Όχι, δεν θέλω να βρω εξιλαστήρια θύματα ή να κάνω τον δικαστή από τον καναπέ του σπιτιού μου.  Απλά διαπιστώνω, ότι κάτι δεν πάει καλά.  Όπως το διαπίστωσε και ο Πατέρας του Παιδιού που σκοτώθηκε.

Live your Myth in Greece!

Υ.Γ. Σκεφθείτε το θύμα να μην ήταν τουρίστας, αλλά μετανάστης...

Πριν λίγους μήνες είχαμε εκλογές...  Και ψηφίσαμε...  Είναι γνωστό ότι γενικότερα ως έθνος δεν τα πάμε και τόσο καλά με τις εκλογές - άλλο λέμε ότι θα ψηφίσουμε, άλλο θέλουμε να ψηφίσουμε και τελικά άλλο ψηφίζουμε και από την επόμενη κι όλας ημέρα αρχίζουμε να μουτζώνουμε τους εαυτούς μας για το πώς τα καταφέραμε πάλι... 

Τέλος πάντων, κάποιους ψηφίζουμε και αυτοί οι κάποιοι μας αντιπροσωπεύουν και ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ και ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να ομιλούν!  Γιατί τους ψηφίσαμε για να μας εκπροσωπούν.  Είναι εκλεγμένοι από εμάς.  Και όποιος του κυνηγήσει γιατί δεν του αρέσανε οι δηλώσεις τους είναι σα να τα βάζει με εμάς. 

Δε με νοιάζει ποιος είναι ο πολιτικός που μιλάει για τα κακώς κείμενα και με ποιους τα βάζει.  Με νοιάζει όμως ότι αυτός ο πολιτικός έχει ΕΚΛΕΓΕΙ και ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ κάποιους από εμάς.  Και δεν δικαιούται κανένας επιχειρηματίας ή δημοσιογράφος ή οτιδήποτε τέλος πάντων να προσπαθεί να τον φοβήσει και να τον εξοντώσει με μηνύσεις και τεράστιες οικονομικές απαιτήσεις!  Γιατί είναι σαν να προσπαθεί να φοβήσει και να εξοντώσει όλους αυτούς που τον ψηφίσανε αυτόν και το κόμμα του - για να μιλάει, όχι για να το βουλώνει απ' τον φόβο του. 

Κι επειδή εμένα το μόνο όπλο μου είναι τα ελάχιστα ευρώ μου, αποφάσισα να κάνω μόνος μου μποϋκοτάζ στα προϊόντα των εταιρειών κάθε αλαζόνα επιχειρηματία που θέλει να γίνει αφεντικό στη χώρα μου. 

Μαύρο.  Μαύρο στο Μαυρογιαλούρο! 

Μόνο που αυτή τη φορά (περιέργως) ο Μαυρογιαλούρος δεν είναι πολιτικός...